Sosyal medya otomasyonu nedir? Yapay zekâ neyi yapar, neyi yapamaz

Küçük ekiplerde sosyal medya çoğu zaman aynı biçimde yürür. Perşembe günü biri o hafta hiçbir şey paylaşılmadığını fark eder, on dakikada bir gönderi yazar ve saat kaçsa o saatte yayınlar. Sosyal medya otomasyonu bu düzeni bitirmek için var. Dil modelleri çıktığından beri bu araçlar gönderiyi yazmayı da vaat ediyor. Bu yazıda otomasyonun neyi iyi yaptığını, nerede yetersiz kaldığını ve platformların neye izin verdiğini anlatıyoruz.

Otomasyon tam olarak neyi kapsar?

En eski işlev zamanlamadır. Gönderileri önceden yazarsınız, gün ve saat seçersiniz, araç sizin yerinize yayınlar. Çoğu araç buna ortak bir takvim, bütün hesapların yorum ve mesajlarını toplayan tek bir gelen kutusu ve gönderilerin nasıl sonuç verdiğini gösteren raporlar ekler.

Bunların hiçbiri yapay zekâ gerektirmez. Platformların API’siyle konuşan sıradan bir yazılımdır ve yıllardır kullanılır. Ne söyleyeceğini bilen bir ekip için yalnızca zamanlama bile günlük yükün büyük kısmını alır.

Zamanlamanın bir yan faydası tutarlılıktır. Haftada üç gönderi planladıysanız yoğun geçen haftada da üç gönderi çıkar. Tatildeyken ya da işler sıkıştığında hesap sessiz kalmaz.

Yapay zekâ sosyal medya işine ne katıyor?

Dil modeli taslak yazabilir. Ürün tanımınızı, eski gönderilerinizden birkaçını ve yapmak istediğiniz duyuruyu verirsiniz. Model her platform için ayrı bir sürüm çıkarır: LinkedIn için daha uzun bir yazı, Instagram için kısa bir açıklama, X için tek cümle.

Konu da önerebilir. Müşterilerin sorduğu sorulara, ilgi gören gönderilere ve sektörünüzde konuşulanlara bakar, hafta için bir liste çıkarır. Görsel modelleri bir tariften görsel üretir. Yazılım kendi fotoğraflarınızı hazır bir şablona da yerleştirebilir.

Üçüncü kullanım cevaplardır. Teslimat koşullarınızı ve çalışma saatlerinizi bilen bir model, gönderinin altına gelen sıradan soruları yanıtlar. Gerisini bir insana bırakır.

Yapay zekâ nerede yanılır?

Taslaklar akıcıdır, bu yüzden hatayı gözden kaçırmak kolaydır. Model geçen ay değiştirdiğiniz fiyatı yazabilir, ürününüzde olmayan bir özelliği anlatabilir ya da cümle tam dursun diye bir ayrıntı uydurabilir.

İkinci sorun üsluptur. Kendi hâline bırakılan modeller aynı neşeli ve genel sese kayar. Takipçiler bunu tanır. Herkes gibi konuşan bir markayı takip etmek için pek sebep kalmaz.

Üçüncüsü zamanlamadır. Önceden planlanmış bir esprinin kötü bir haberin geldiği gün yayınlanması markayı zor durumda bırakır. Yazılım, biri o kontrolü eklemediyse ortamı okumaz. Eklense bile her seferinde tutturamaz.

Bir de kaynak sorunu var. Model bir bilgiyi nereden aldığını her zaman göstermez. Fiyat, tarih ve stok gibi kesin bilgilerin modelin hafızasından değil, sizin güncel verinizden gelmesi gerekir.

Sınırı platformlar çizer

Büyük platformların hepsi bir API ve bu API’nin kullanım kurallarını yayımlar. İkisi de platformdan platforma değişir. Resmî belgelerden alınmış birkaç örnek farkın boyutunu gösterir.

Bu ayrıntılar değişir, plan yapmadan önce güncel belgelere bakın. Değişmeyen ilke şudur: resmî API’yi kullanın, erişim iznini hesap sahibi platformun kendi ekranından versin, şifre isteyen ya da takipçi vaat eden araçlardan uzak durun.

• Instagram: API üzerinden yayın yalnızca profesyonel hesaplara açıktır ve bir hesabın bu yolla bir günde atabileceği gönderi sayısının üst sınırı vardır.
• TikTok: denetimden geçmemiş bir uygulamanın gönderdiği içerik yalnızca hesap sahibinin görebileceği şekilde kısıtlanır.
• LinkedIn: şirket sayfası adına paylaşım için o sayfada uygun bir role sahip üyenin uygulamaya izin vermesi gerekir.
• Instagram mesajları: işletme bir konuşmayı ancak kişi son yazdıktan sonraki belirli bir süre içinde sürdürebilir.

Onay adımını neden bırakmamalı?

En basit koruma, gönderiyi yayından önce okuyan bir insandır. İyi araçlar neyin gözden geçirileceğini seçmenize izin verir: her şey, yalnızca belirli gönderi türleri ya da hiçbiri.

On taslağı okumak birkaç dakika sürer. On gönderi yazmak bir öğleden sonrayı alır. Otomasyonun kazandırdığı zamanın çoğu onay adımından sonra da elinizde kalır. Yukarıda sayılan hataların çoğu ise yayına çıkamaz.

Makul yol her şeyi onaylayarak başlamaktır. Hangi gönderi türlerinin hiç düzeltme istemediğini gördükçe onları otomatiğe alırsınız.

Onayı kimin vereceğini de baştan belirleyin. Herkesin bakabildiği ama kimsenin sorumlu olmadığı bir onay kuyruğu, kısa sürede okunmadan geçilen bir kuyruğa döner.

Hazır araç mı, özel yazılım mı?

Aylık abonelikle satılan hazır bir araç çoğu işletme için doğru ilk adımdır. Aynı gün kullanmaya başlarsınız, masrafı bellidir. Zamanlama, taslak yazma ve ortak gelen kutusu işlerini görür.

Sınırı, gönderileriniz kendi verinize bağlı olduğunda ortaya çıkar. Ürün stoğa girdiğinde gönderi çıkacaksa, yorumlara verilen cevap sipariş kaydına bakacaksa ya da içeriğin kendi sunucunuzdan çıkmaması gerekiyorsa genel bir araç bunu yapamaz. Özel yazılım bu durumlar içindir. Kurulması daha uzun sürer ve başlangıç maliyeti daha yüksektir.

İki yolda da karar vermeden önce şu soruları sorun.

• Platformların resmî API’sini mi kullanıyor, yoksa şifrenizi mi istiyor?
• Gönderilerin bir kısmı ya da tamamı için onay şartı koyabiliyor musunuz?
• Yapay zekâ işletmenizle ilgili bilgiyi nereden alıyor ve yanlışını düzeltebiliyor musunuz?
• Yazılımın cevaplayamadığı bir yoruma ne oluyor?
• İçeriğinizi dışa aktarıp araçtan ayrılabiliyor musunuz?

Otomasyon, söyleyecek bir şeyiniz olmasının yerini tutmaz. Tekrar eden işi masanızdan alır, vakit fikirlere kalır. İhtiyacınız hazır araçları aştıysa Webitro’da bu yazılımı kendi sistemlerinize göre kuruyoruz. İlk adım sitedeki iletişim formu.